ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΜΑΡΙΝΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
Αρχική Ανακοινώσεις ΕΝΙΑΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΑΜΕΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΜΑΡΙΝΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΜΑΡΙΝΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

 

 

Η Ειδική Αγωγή στην εποχή της «μερικής κανονικότητας»

«Την Πέμπτη 21 του Μάη, στην ενημερωτική συνέντευξη για την εξέλιξη της πανδημίας του Υπουργείου Υγείας ανακοινώθηκε πως τα Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας και τα ΚΔΑΠ ΑμεΑ, θα ανοίξουν από Δευτέρα 25 Μάη. Ενώ τα Δημόσια Ειδικά Σχολεία αφού είχε ανακοινωθεί ότι δεν θα ανοίξουν, ενημερωθήκαμε ότι θα γίνουν ανακοινώσεις τη Δευτέρα για το αν θα λειτουργήσουν μαζί με τα Δημοτικά από 1η Ιούνη. Τα Ιδιωτικά Κέντρα Ειδικής Αγωγής λειτουργούσαν χωρίς συγκεκριμένα μέτρα και το πρώτο διάστημα της καραντίνας ενώ για κάποια λέγεται πως λειτουργούσαν και εν μέσω καραντίνας, όμως τις τελευταίες δύο εβδομάδες χωρίς καμία ανακοίνωση έχουν μπει ξανά σε λειτουργία.

Τα παιδιά μας χωρίς κανένα μέτρο στήριξης όλο το διάστημα, τα παιδιά το φτωχόκοσμου δηλαδή, γιατί τα παιδιά των πλουσίων και εν μέσω καραντίνας είχαν τους θεραπευτές τους, είχαν τις πισίνες τους και ότι άλλο χρειάζονταν.

Για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, η εκπαίδευση είναι κομβικής σημασίας, καθώς επίσης η κοινωνικοποίηση, η κατανόηση κοινωνικών κανόνων αλλά και οι αναγκαίες θεραπείες και η αποσυμφόρηση των εντάσεων που νιώθουν τους που λόγω της φύσεως του προβλήματος έχουν ανάγκη ειδικού για να τη διαχειριστούν. Για παράδειγμα ένα παιδί με νοητική υστέρηση ή ένα παιδί με εγκεφαλική παράλυση, για διαφορετικούς λόγους, όταν σταματήσουν τις θεραπείες για μεγάλο χρονικό διάστημα ή πάψουν να εφαρμόζουν στη καθημερινότητα τους τις δεξιότητες που έχουν κατακτήσει, πισωγυρίζουν, αποδομούνται, θέλουν χρόνο για να επανέλθουν στο προηγούμενο επίπεδο.

Έχουμε πολλές περιπτώσεις παιδιών που δεν μπορούν να εκτονώσουν τη συσσωρευμένη ένταση με αποτέλεσμα να ξεσπούν σε εκρήξεις, κρίσεις θυμού, επιθετικότητα, υπέρμετρο άγχος και κρίσεις πανικού. Με τους γονείς να μην μπορούν να τα διαχειριστούν διότι απλούστατα δεν είναι ειδικοί. Η υποτροπή όμως, για ένα παιδί με αυτισμό, ψυχιατρικό πρόβλημα ή πολλαπλή αναπηρία, και που έχει ταυτόχρονα νοητική υστέρηση, είναι επώδυνη και σε πολλές περιπτώσεις αυξάνει και τη βαρύτητα της ίδιας της αναπηρίας του παιδιού. Προκαλεί ζημιές ανεπανόρθωτες.Μη ξεχνάμε ότι υπάρχουν παιδιά που δεν μπορούν να αντιληφθούν γιατί είναι κλεισμένα στο σπίτι και γιατί πρέπει να πάρουν μέτρα προστασίας.

Υπάρχουν επίσης, περιπτώσεις παιδιών που δεν οπισθοδρομούν εμφανώς όμως υιοθετούν μία ρουτίνα εγκλεισμού, έναν ιδρυματισμό, ο οποίος είναι επιζήμιος για τη σωματική και ψυχική τους υγεία. Αυτό θα έχει ως συνέπεια πολλά από αυτά να δυσκολευτούν να προσαρμοστούν αργότερα σε κανονικές συνθήκες.

Οι επιπτώσεις όμως από τη μη λειτουργία των ειδικών σχολείων δεν είναι μόνο ως προς την καθυστέρηση της εξέλιξης της πορείας ενός παιδιού, αλλά ενέχει και σοβαρούς κινδύνους στη λειτουργία και στην πορεία όλης της οικογένειας.Τα παιδιά δεν ζουν σε αποστειρωμένο περιβάλλον. Οι μειώσεις μισθών, οι απολύσεις, η αλλαγή συμβάσεων επιβαρύνουν πολύ περισσότερο τις οικογένειες τους. Φανταστείτε μια κατάσταση που ο γονιός να είναι άνεργος, ή σε αναστολή, ή να πρέπει να δουλέψει με τηλεργασία σε ένα σπίτι 60 ή 80 τετραγωνικών, με δύο παιδιά, που το ένα από αυτά να έχει νοητική υστέρηση ή αυτισμό. Ο καθένας επίσης καταλαβαίνει ότι ένα παιδί με νοητική υστέρηση, αυτισμό, σύνδρομο down είναι αδύνατον να μένει μόνο του στο σπίτι, οπότε ή ο γονιός του δεν θα πρέπει να πάει για δουλειά ή θα πρέπει να πληρώσει ειδικό για τη φροντίδα του, όταν δεν θα μπορεί να πηγαίνει στο Ειδικό Σχολείο. Να λάβουμε υπόψη μας δε, ότι πολλές από τις οικογένειες παιδιών με αναπηρία είναι μονογονεϊκές.

Με δεδομένη τη βεβαιότητα (σύμφωνα με την επιστημονική κοινότητα) ότι το εμβόλιο θα αργήσει και ότι θα έχουμε και δεύτερο κύμα πανδημίας, καταλαβαίνουμε ότι τα παιδιά δεν μπορούν να μείνουν για πολύ καιρό ακόμη στο σπίτι. Για τα περισσότερα από αυτά, το σχολείο καθώς και οι θεραπείες είναι αναγκαίες. Να λάβουμε όμως υπόψη ότι ως θεραπείες ορίζονται εκτός της ψυχοθεραπείας, εργοθεραπείας, λογοθεραπείας, φυσικοθεραπείας και η άθληση, η ειδική γυμναστική, η κολύμβηση, το θεατρικό παιχνίδι, η δημιουργική απασχόληση, που σε καμία περίπτωση δεν θεωρούνται πολυτέλεια αλλά θεραπευτική διαδικασία για την εξέλιξη του παιδιού.

Σε αυτές τις συνθήκες καλούμε κάθε γονιό, τους εργαζόμενους, τους εκπαιδευτικούς, να συμπαραταχθούμε στον αγώνα να ανοίξουν και να λειτουργήσουν τα Ειδικά Σχολεία, τα Κέντρα Ειδικής Αγωγής και Αποκατάστασης, Δημιουργικής Απασχόλησης και Ημερήσιας Φροντίδας με όρους ποιότητας και ασφάλειας κατά τη μεταφορά και στους χώρους με όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας. Με τη πρόσληψη όλου του αναγκαίου προσωπικού και τη μονιμοποίηση συμβασιούχων και αναπληρωτών. Είναι ένα στοίχημα που πρέπει να το κερδίσουμε γιατί οι συνθήκες το απαιτούν ενώ ταυτόχρονα έχουν επιβεβαιωθεί πέρα για πέρα η ρεαλιστικότητα και αναγκαιότητα των προτάσεων μας.

Γιατί σήμερα δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών με Ειδικές Ανάγκες και μαθησιακές δυσκολίες έχουν πεταχτεί στον Καιάδα, καθώς ουσιαστικά η εκπαίδευση τους αποτελεί ατομική ευθύνη των γονιών, για τον απλούστατο λόγο ότι η Ειδική Αγωγή θεωρείται κόστος, αλλά και ταυτόχρονα ένα λαμπρό πεδίο για επιχειρηματική δράση και κερδοφορία.

Η υποβάθμιση και η εμπορευματοποίηση της Ειδικής Αγωγής αποτελεί ένα διαρκές και διαχρονικό έγκλημα, που έχει συντελεστεί από όλες τις μέχρι τώρα κυβερνήσεις ,οι οποίες ακολουθούν τις κατευθύνσεις της Ε.Ε και του κεφαλαίου, φυσικά με τη στήριξη των συμβιβασμένων, διεφθαρμένων αναπηρικών οργανώσεων ΕΣΑμεΑ (τριτοβάθμια οργάνωση των ΑμεΑ) και ΠΟΣΓΚΑΜΕΑ (δευτεροβάθμια οργάνωση των γονέων). Έτσι έκλεισαν, απαξίωσαν και υποβάθμισαν Ειδικά Σχολεία και αυτά που λειτουργούν σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν τις ανάγκες, είναι υπό στελεχωμένα, με ελλείψεις σε εκπαιδευτικό, βοηθητικό και επιστημονικό προσωπικό. Πολλές φορές τσουβαλιάζονται στα ίδια τμήματα παιδιά με διαφορετικές αναπηρίες (τυφλά, κωφά, με αυτισμό η νοητική υστέρηση) και εκπαιδευτικές ανάγκες (μαθησιακές δυσκολίες κτλ). Αλλά ακόμα κι εκεί που υπάρχουν σχολεία για ξεχωριστές αναπηρίες, σε πολύ λίγες περιπτώσεις υπάρχει εξειδικευμένο προσωπικό, αλλά και τα αναλυτικά προγράμματα και βιβλία είναι ίδια με του τυπικού σχολείου, όπως γίνεται για τα σχολεία κωφών και τυφλών. Καμία επιστημονική εξειδίκευση και προσαρμογή.

Δεν πρέπει επίσης να ξεφεύγει της προσοχής μας η κατάσταση στο τυπικό σχολείο, με τα περιορισμένα τμήματα ένταξης, με ανάλογα προβλήματα στη σύνθεση του Ειδικού Σχολείου, parking παιδιών στη πλειοψηφία των περιπτώσεων, και την ανεπάρκεια στη παράλληλη στήριξη, που δεν καλύπτουν όλα τα παιδιά που χρήζουν ειδικής αγωγής. Αλλά και σε αυτά που λαμβάνουν την όποια βοήθεια, δεν είναι εξατομικευμένη, δεν καλύπτει όλα τα μαθήματα και πολλές φορές ο καθηγητής εμφανίζεται στα μέσα της χρονιάς. Έτσι, η ιδιωτική παράλληλη στήριξη αποτελεί μονόδρομο για την στήριξη πολλών παιδιών.

Από την άποψη αυτή επιβάλλεται άμεσα να γίνουν μαζικές προσλήψεις προσωπικού όλων των ειδικοτήτων και ιδιαίτερα κοινωνικοί φροντιστές- επιμελητές αλλά και προσωπικού καθαριότητας. Γιατί η λύση της εκ περιτροπής λειτουργίας των σχολείων, ούτε στο επίπεδο των θεραπειών και της εκπαίδευσης των παιδιών απαντά αλλά ούτε στα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας είναι λύση. Την εκ περιτροπής λειτουργία άφησε να εννοηθεί σαν ενδεχόμενο η Κυβέρνηση στις ανακοινώσεις της Πέμπτης, που για να τη διευκολύνουν ζήταγαν η ΕΣΑμεΑ και η ΠΟΣΓΚΑΜΕΑ.

Στη συνέχεια, η αναγκαστική μετακίνηση των παιδιών σε απογευματινά ιδιωτικά κέντρα για θεραπείες όπως εργοθεραπείες, λογοθεραπείες, κολύμβηση και ειδική γυμναστική ακριβώς λόγω των ελλείψεων, δημιουργεί σύνθετα προβλήματα. Για παράδειγμα, η διάσπαση αυτή στη παροχή θεραπείας επιβαρύνει οικονομικά την οικογένεια και αποβαίνει εις βάρος της αποτελεσματικότητας της θεραπείας αλλά και των συνθηκών της ζωής των παιδιών. Ένα παιδί με νοητική στέρηση, αυτισμό ή εγκεφαλική παράλυση να είναι στη κίνηση 12 ώρες. Ταυτόχρονα, οι πολύωρες μετακινήσεις, οι αναμονές στους προθαλάμους των κέντρων, οι μικροί χώροι σε αυτές τις συνθήκες της πανδημίας είναι προβλήματα που κάτω από τη παρέμβαση μας, κόντρα στη λογική της κερδοφορίας πρέπει με τον αγώνα μας να αντιμετωπιστούν. Με τη διάσπαση των θεραπειών στα απογευματινά κέντρα δεν εξασφαλίζεται η απαραίτητη επιστημονική συνέχεια, με αποτέλεσμα άλλο πρόγραμμα να ακολουθεί το παιδί στο σχολείο κι άλλο στο κέντρο. Για αυτό και πάγια θέση των γονιών και του αγωνιστικού αναπηρικού κινήματος είναι όλες οι θεραπείες να γίνονται αποκλειστικά και μόνο στο σχολείο, στο Ειδικό ή το Γενικό.

Υπάρχουν επίσης παιδιά που λόγω κάποιας δεύτερης πάθησης (εκτός της αναπηρίας), π.χ. διαβήτη ή καρδιοπάθειας, χρειάζεται ένα πιο ελεγχόμενο, πιο ασφαλές περιβάλλον για τις θεραπείες του και την εκπαίδευση του. Εδώ επίσης είναι αναγκαίο το παιδί να μη μείνει εκτός δραστηριότητας. Δεν πρέπει να θεωρήσει και για την ψυχολογία του ότι μένει εκτός. Πρέπει να του εξασφαλιστεί με όρους ασφάλειας και ποιότητας, σε ελεγχόμενους χώρους αλλά και κατ οίκον θεραπεία και εκπαίδευση με ευθύνη του κράτους αν δεν γίνεται αλλιώς. Γιατί το παιδί με κινητική αναπηρία, διαβήτη ή καρδιοπάθεια, έχει και αυτό δικαίωμα στο παιχνίδι ακόμα και στην άθληση και το πολιτισμό. Πάντα με όρους ασφάλειας. Υπάρχει επιστημονική γνώση και πρέπει να χρησιμοποιηθεί. Να αξιοποιηθεί επίσης η τεχνολογία ώστε το παιδί να έχει πρόσβαση σε αυτήν, φυσικά δωρεάν.

Για αυτό σε αυτές τις ιδιαίτερες συνθήκες πρέπει άμεσα το κράτος να προχωρήσει:

§ Σε πρόσληψη μόνιμου επιστημονικού, εκπαιδευτικού και βοηθητικού προσωπικού και σε μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων και αναπληρωτών.

§ Να επιταχτούν όλες οι ιδιωτικές δομές ειδικής αγωγής με την υποχρεωτική ένταξη όλων των αυτοαπασχολούμενων επιστημόνων κάτω από ένα ενιαίο επιστημονικό κρατικό σχέδιο.

§ Δημόσιο και δωρεάν σύστημα μεταφοράς με εξειδικευμένο προσωπικό για τη μεταφορά των παιδιών από και προς τα Ειδικά Σχολεία και τα Κέντρα Ειδικής Αγωγής και Αποκατάστασης.

§ Να δοθεί ολόπλευρη στήριξη στις οικογένειες ΑμεΑ ιδιαίτερα σε εκείνες που έχουν παιδί με αναπηρία και χρόνια πάθηση.

§ Να δοθεί το αναγκαίο παιδαγωγικό υλικό που να καλύπτει κάθε μορφή μαθησιακής δυσκολίας και κάθε αναπτυξιακό επίπεδο. Όπου είναι εφικτή η χρήση νέων τεχνολογιών.

§ Να παρασχεθεί σε κάθε οικογένεια και εκπαιδευτικό η κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή δωρεάν (tablet, γρήγορο internet).

§ Να λειτουργήσουν οι θερινές κατασκηνώσεις με ευθύνη του κράτους. Με γενναία αύξηση του δυναμικού τους. Με υψηλής ποιότητας υπηρεσίες και με την εκπόνηση του κατάλληλου σχεδίου για την υγεία και την ασφάλεια των φιλοξενούμενων και των εργαζόμενων.

§ Αύξηση του προγράμματος Κοινωνικού Τουρισμού για τα ΑμεΑ και τις οικογένειες τους. Το ελάχιστο 7 διανυκτερεύσεις.

§ Να λειτουργήσουν κινητές μονάδες, στα πλαίσια των κέντρων υγείας, που να παρέχουν ιατρική βοήθεια, ψυχολογική στήριξη και άλλες θεραπείες σε άτομα με αναπηρία, που μπορεί να νοσούν ή να βρίσκονται σε κρίση.

§ Να διαμορφωθεί πρωτόκολλο αντιμετώπισης περιπτώσεων κρούσματος ή πιθανών κρουσμάτων στους χώρους Ειδικής Αγωγής.

§ Να γίνονται μαζικά προληπτικά τεστ σε εργαζόμενους, μαθητές της Ειδικής Αγωγής και στις οικογένειες των ΑμεΑ.

§ Να εκπαιδευτεί το προσωπικό στη χρήση μέσων ατομικής προστασίας.

§ Μέτρα από τώρα από πλευράς του Κράτους σύμφωνα με τις παραπάνω προτάσεις να ανοίξουν κανονικά από Σεπτέμβρη τα Ειδικά Σχολεία και τα Κέντρα Ειδικής Αγωγής και Δημιουργικής Απασχόλησης των ΑμεΑ.

§ Να σταματήσουν οι οικογένειες να πληρώνουν με τον οποιοδήποτε τρόπο για τις ανάγκες ειδικής αγωγής, αποκατάστασης και των αναγκαίων τεχνολογικών βοηθημάτων του παιδιού τους. Είναι υποχρέωση του κράτους και πρέπει να την αναλάβει.

Οι δυνάμεις του Ενιαίου Συλλόγου μαζί με το αγωνιστικό αναπηρικό κίνημα της ΣΕΑΑΝ, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα των εργαζομένων στην Ειδική Αγωγή όπως και το προηγούμενο διάστημα και κατά τη διάρκεια της καραντίνας, θα βρεθούν στη πρώτη γραμμή του αγώνα, μαζί με τους μαχόμενους υγειονομικούς για να μην ξαναπληρώσουμε τη κρίση τους. Για ουσιαστικά μέτρα προστασίας από τη πανδημία και από την αντιλαϊκή πολιτική των περικοπών και των απολύσεων. Για αποκλειστικά ΔΗΜΟΣΙΑ και ΔΩΡΕΑΝ Υγεία, Πρόνοια, Ειδική Αγωγή και αποκατάσταση».

 

Γ. ΚΑΜΑΡΙΝΟΥ

ο Γιάννης Καμαρινός, πρόεδρος του Ενιαίου Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων ΑμΕΑ Αττικής και Νήσων

και μέλος της Γραμματείας της ΣΕΑΑΝ

Τελευταία Ενημέρωση (Τετάρτη, 03 Ιούνιος 2020 13:43)